Almere, 21 januari 2020

(Yokina) Volgens Bazinnetje ben ik een wakertje!
Gisterenavond zat ik zomaar ineens te wakeren…
Bazinnetje was aan het koken en Baasje zat in de kamer. Bazinnetje keek om het hoekje en vroeg aan Baasje: ‘wat doe jij nou?’ Nou, Baasje deed helemaal niks bijzonders. Dat was ík… ík deed iets bijzonders: wakeren! Dat klinkt nét als een vogeltje… tjiep-tjiep-tjiep-tjiep en dat achter elkaar door. Wat het precies betekent weten ze niet zo zeker. Er wordt wel gezegd dat cavia’s dat doen om te waarschuwen voor gevaar.

Voor diegenen die dat nog nooit gehoord hebben: zó klonk dat ongeveer… https://www.youtube.com/watch?v=qcOarWneaq0

Baasjes hebben niet kunnen ontdekken wat er mis zou moeten zijn, maar ik was toch écht ergens van geschrokken. Bazinnetje heeft eventjes met me zitten praten… “heus, er is niks meisje… wil je wat lekkers?” Nou, dat lekkers mag natuurlijk altijd, maar ik bleef gespannen in het hoekje zitten waar ik zat… pas na een aaitje werd dat beter. Zeg Baasjes, als júllie niet snappen waarvan ik geschrokken ben wil dat niet zeggen dat ik niet geschrokken ben hoor!

Bazinnetje vindt het wel leuk. Vroeger heeft ze ook wel eens een wakertje gehad, dat was Babbeltje, de eerste schrijfster in dit cavia-dagboek, maar nu al héél lang niet meer...

Pootje van wakertje Yokina 

Almere, 19 december 2019

(Yokina) Bazinnetje was me kwijt vandaag… hihihi
Altijd als we groentjes krijgen kijkt ze waar we zitten.
Onder het ene wilgenbruggetje: já, gevonden, daar zit Sabi!
Onder het andere wilgenbruggetje: hé, daar zit niemand.
Onder het ene plankje: ah, kijk, dáár zit Nikita.
Onder het andere plankje: hallo Femke!
Euh… waar is Yokina?! Misschien áchter de dikke billen van Sabi? Nee… Achter Nikita? Nee, óók niet. Achter Femke? Nee… waar kan ze nou toch zitten!? Ze kan toch niet weggelopen zijn!?
Hihihi… ze zag me écht niet!
Nou hebben wij ook een hangmatje in de kooi… met daarin altijd een flinke pluk hooi.

En ze tilt die pluk hooi op en, jawel, dáár zat ik! Lekker warm en lekker verstopt 😉 Ze was lief en heeft me daar lekker láten zitten en me “ontbijt op bed” gegeven: witlof onder het hooi in de hangmat… Mjammie!!!!!

Kijk, als je góed kijkt kun je nog nét m’n neusje zien zitten… links naast dat afgeknabbelde blaadje witlof!

Pootje van Yokina

Almere, 11 januari 2020

(Nikita) Had ik al gezegd dat ik een zeep-caaf ben?! Nou, ik ben een zéép-caaf…
Bazinnetje had bedacht dat het nageltjes-knip-tijd was. En wat denk jij, dat ik dan netjes blijf zitten, net als de anderen?! Túúrlijk niet! Ik wriemel… ik draai me om… ik probeer weg te komen… begin een sprintje te trekken op schoot… Maar verdórie, Bazinnetje is (bijna) elke keer sneller dan ik! Eigenlijk is de “lange aai” (lange halen met aaien, van neus naar billen) eigenlijk best wel lekker… maar als ze daarmee stopt wil ik maar 1 ding: WEGWEZEN!
Nou is Bazinnetje niet voor een gat te vangen: ze heeft het voor elkaar gekregen om de nagels van mijn voetjes te knippen. Maar mijn handjes: da’s ‘r mooi NIET gelukt!
Volgens Bazinnetje zal ze daar hulptroepen voor moeten inroepen. Baasje durft me namelijk niet vast te houden (tja, zeep-caaf hè?!) en durft ook niet te knippen als Bazinnetje me vasthoudt. Dusseh, Nessie, Bazinnetje vraagt wanneer je een keertje langs komt 😉

Een ferm niet-geknipt pootje van Nikita! 

Almere, 16 december 2019

(Nikita:) Volgens Bazinnetje ben ik een zeep-caaf! Of eigenlijk noemt ze dat anders, maar dat klinkt eigenlijk niet zo lief. Zo glad als een aal in een emmer met sn*t – zegt ze meestal 😊. Ik vind opgepakt worden gewoon NIET leuk! En dan een vit C-pilletje tussen mijn tandjes geduwd krijgen nog minder… áls ze ‘m al achter m’n tandjes weet te krijgen spuug ik die gewoon weer uit. Ze weet inmiddels dat die tandjes het príma doen #AU!
Volgens Bazinnetje ben ik de eerste caaf waarbij ze dat vit C-tje níet voor elkaar krijgt. Knap hè, van me?! Ze heeft inmiddels al bijna 30 jaar caaf-ervaring, dus dat zegt best wel wat. Maar: het heeft ook voordelen hoor… Omdat ze bang is dat ik anders vit C tekort kom krijgen we, naast héérlijke brokjes met extra vit C, ook extra boerenkool en paprika. Mjammie!!!!!!!!!
Voor de rest heeft ze besloten dat ik voorlopig vooral pósitieve aandacht krijg, om te leren dat opgepakt en gekroeld worden eigenlijk best wel leuk is. Nou, ik wens ‘r succes… want voorlopig vind ik het hélemaal niks!

Een keurige geposeerde nieuwe groepsfoto zit er voorlopig dus ook niet in. Wat denk je… zou ik netjes blijven zitten!? Écht niet!

‘n Ferm klein zeepglad pootje van Nikita

Almere, 12 december 2019

(Yokina:) zingt * ik ben vandaag zo vrolijk – zo vrolijk – zo vrolijk – ik ben behoorlijk vrolijk – zo vrolijk was ik nooit *
Volgens Baasjes ben ik een blij eitje… nog steeds! Elke dag heb ik wel een paar keer mijn “gekke 5 minuten” en sjees ik van pure lol door de hele bak heen. Onder bruggetje door, onder plankje door, half óver Nikita heen, #lel van Sabi als ik haar toevallig onderweg íets te rakelings passeer…
Baasje komt er af en toe even naast zitten, om te kijken naar de “caaf-tv”, zegt ‘ie. Mag hoor! Maar neem je dan ook wat lekkers voor ons mee, Baasje?
Soms moppert Bazinnetje dat ik er een rommeltje van maak. Dat er zaagsel in het rond vliegt als ik zo loop te rennen en dat ze nét gezogen heeft. Dat laatste lijkt iets te maken te hebben met dat herrieding waarmee ze rond onze kooi rondloopt. Hoeft echt niet hoor: die herrie vinden we hélemaal niet leuk en zo te horen heeft het tóch geen zin… 😉

Bazinnetje “klaagt” trouwens ook dat ze onze etensbakjes tegenwoordig echt dagelijks moet bijvullen. Weet je, Nikita en ik groeien nog… en we hebben een príma eetlust! En die brokjes zijn zó lekker… en dat hooi, ook al zo yummie… en die gróentjes: boerenkool, witlofjes, bospeentjes, andijvie, appeltje, bloemkool, paprika, komkommer… ooooooooooooooh zó lekker!! Zóveel verschillende soorten lekkers kregen we in de opvang niet – en omdat wij nog klein zijn aten de groten als eerste van de groentjes en dan bleef er voor ons kleintjes minder over. Nú is er ook voor ons genoeg om van te smikkelen!
Binnenkort moeten we weer eens in een “weeg-bakje”, zegt Bazinnetje, dan kan ze zien hoe hard we groeien.

Pootje van Yokina

Almere, 2 december 2019

(Nikita:) Kijk, dít ben ik… een beetje verstopt achter de borstelbillen van Yokina. Ik ben vandaag precies 3 maanden, maar ben al lekker nieuwsgierig en ik durf bést veel hoor! Ik heb al groentjes onder Sabi’s neus weten weg te kapen… en jullie weten inmiddels hoe ze is – da’s niet misselijk!

Bazinnetje had trouwens gelijk hoor: we zijn gewoon weer in Almere, in onze eigen bak, met hangmatje, wilgenbruggetjes en lekkere groentjes en brokjes! Niks aan de hand…

Pootje van kleutertje Nikita.

Almere, 30 november 2019

(Yokina:) Ik kom me even voorstellen: vandaag heb ik de naam Yokina gekregen! Volgens Bazinnetje is dat Japans voor vrolijk/hilarisch. Ik ben namelijk een héél happy caafje!! Ik maak met regelmaat van pure lol een racebaan van de bak en dan vliegt het zaagsel in het rond! Sabi is het daar trouwens niet altijd mee eens. Maakt mij niet uit, ík heb het naar m’n zin. Ik moet wel luisteren naar Sabi, want als ik dat niet doe krijg ik een lel… en ze kan verhipte goed mikken. Maakt niet uit… ik ben lekker toch sneller!

Ik ben trouwens wél enorm geschrokken, dit weekeinde. Vorige week zijn we uit Bakkeveen (Friesland, Stichting Cavia) naar Almere verhuisd. In een kratje onderweg, met z’n vieren. En wat gebeurde er nu? We moesten wéér in dat kratje! Wéér komkommer voor onderweg… Waar gingen we heen!? Ik wil niet wéér verhuizen… heb het net zo lekker naar m’n zin!
(Bazinnetje:) “Heus, je hóeft je niet druk te maken… we gaan gewoon logeren in Den Haag, bij Baasje in zijn appartement.”
(Yokina:) Ja ja, dat zég je wel, maar ondertussen vertrouw ik het voor geen meter! Het duurde láng, langer dan vanuit Bakkeveen naar Almere. File, zei bazinnetje. Enfin, éindelijk waren we er en toen gingen we weer in een kooi, in een vreemde huiskamer. De huiskamer van Baasje, zei Bazinnetje. Nou ja, ik zat op plankje (daar had ze me op gezet) en verzette mooi geen póót meer…
Bazinnetje heeft me maar even gekroeld, verteld dat het écht OK was en dat we na het weekeinde heus gewoon weer naar huis gingen… en toen kwamen de lekkere groentjes. Mwoah, misschien is het toch niet zo slecht bij Baasje in Den Haag. Maar ik zal blij zijn als we weer thuis zijn – voor nu kunnen ze me zoveel vertellen, maar ik weet ’t nog niet zo net…

Een beetje onzeker pootje van Yokina

Almere, 25 november 2019

(Nikita:) Zo, hier ben ik dan… de kleinste in de bak. Dat valt nog niet mee hoor, je moet naar íedereen luisteren, opzij gaan als ze dat willen en zo. Wat ik te vertellen heb staat op een leeg briefje, noemt Bazinnetje dat. Maar dat komt vást nog wel, later, als ik gróót ben!

Volgens de opvang in Bakkeveen woonde ik daar nog steeds omdat ik zo’n “vlo” ben (niet hand-tam). Nou, Bazinnetje hengelde me daar zó uit de bak… sjips, was ik tóch niet snel genoeg! Maar ik moet zeggen, ik heb ’t best goed getroffen hier. We hebben het hier reuze gezellig met z’n viertjes. Maar dat pilletje (vit C) ’s morgens waarvoor Bazinnetje me dan weer bij mijn lurfjes pakt, dát bevalt me minder. Volgens haar ga ik dat heus nog eens lekker vinden. Mag ze mij uitleggen waarom Sabi ‘m ook niet aanpakt – die woont hier al tíjden!

(Sabi:) Nou, Nikita, zal ik jou dat eens uitleggen? Femke pakt haar pilletje gewoon aan en vindt ‘m lekker… en ik ook hoor, maar éérst wil ik dat Bazinnetje me oppakt. Dán pas pak ik ‘m aan! Da’s een beetje “extra aandacht”, snap je?

(Nikita:) Hmmm, ik weet nog niet of ik die “extra aandacht” wel wil hoor… dat opgepakt worden vind ik maar niks. En Bazinnetje is verdorie zo snel, sneller dan ik! Ze grijpt me zó bij m’n lurfjes.

(Sabi:) Dat went nog wel, kleintje…

(Nikita:) Dat weet ik nog niet zo net – ook in de opvang vond ik dat niks. Mijn mama vond dat ook niks, weet je. Ik heb van haar geleerd dat opgepakt worden níet leuk is. Dusseh… voor nu geloof ik daar níks van dat dat iets gezelligs kan zijn!

Ferm klein pootje van Nikita

Almere, 23 november 2019

(Sabi): de laatste paar maanden waren we nog maar met z’n tweetjes, Femke en ik.
Aangezien Femke en ik geen ruzie maken maar ook geen dikke vriendinnen waren mochten we mee naar Stichting Cavia in Bakkeveen, op zoek naar groepsuitbreiding.

Bazinnetje had bedacht dat een castraat bij ons in de groep wel leuk zou zijn. Nou, daar dacht ík dus anders over! Eerst mochten we kennis maken met Choco, een mooie rooie borstelbeer. Hij werd een beetje zenuwachtig van me, ging van onzekerheid zitten klapperen… en dát moet je bij mij dus NIET doen! #mep Luisteren of opzouten! Ook Bazinnetje kreeg wel door dat dít geen goeie match was.

De volgende kandidaat was een sul van een driekleur kruising CH teddy, genaamd Beer. Toegegeven, hij was voorzichtig, ging kéurig opzij als ik dat wilde… maar blijkbaar wilde ‘ie toch méér van me en dáár had ik dus écht geen zin in! #mep #wilgeenvent!
Femke vond alles wel best, ze ging een beetje uit de wind zitten en dat was 't. Nou, daar dacht ík, Sabi, dus wel ánders over.

OK, dát ging 'm dus niet worden, dat was inmiddels alle partijen wel duidelijk.

We zijn eerst maar eens op het gemakje gaan lunchen, met z’n tweetjes.
Daarna kregen we een klein gladhaar-Russisch meisje van amper 3 maanden in de bak. Kijk, dát is beter. Die geef je gewoon een lel #luisterenkleintje en dan is het klaar. Prima geregeld!
Na een kwartier-half uur kwam er een 2e zeugje (witte borstelmix, met aan ene kant rode en aan andere kant zwarte vlek op de kop) van een maand of 5 bij. Hmmm, díe moest eventjes goed op haar plek worden gezet, maar ze luisterde braaf dus ook daar kan ik het wel mee eens zijn. Een half uurtje later zaten we gezellig samen uit 1 etensbak te eten… Koppeling geslaagd!

OK, we hebben dus geen "leuke castraat" in de groep, maar weer 4 zeugen in totaal. Jammer voor Bazinnetje, maar IK, Sabi, vind het veel beter zo!
En Bazinnetje is niet zo moeilijk: die vindt vooral dat wij het samen goed naar onze zin moeten hebben – dat geeft namelijk leuke caaf-TV, zegt ze – en dát is gelukt!

Het nieuwe "rusje" (ze is een pracht van een mix: mama is een driekleur korthaar, broertje een zwart-bonte korthaar, papa onbekend, zijzelf heeft zelfs een klein “sleepje”, dus blijkbaar zit er ook wat langharigs in) is inmiddels Nikita gedoopt. Voor het witte borsteltje zoeken we nog een naam. Ze heeft de "werknaam" Happy gekregen want ze is écht een blij eitje: sjezen en popcornen door de bak heen, lekker nieuwsgierig... Soms vind ik haar een beetje druk: al dat gerén door de bak, ik houd ook van m’n rust… en dan krijgt ze een lel en gaat ze braaf de andere kant op. Kijk, dáár houd ik van, kooigenoten die naar me luisteren!

Pootje van Sabi

Almere, 21 september 2019

(Femke:) vandaag is ons ándere oude omaatje, Speedy, gaan hemelen. Zij was net een maandje 7 jaar oud. Ze kon niet meer, ze was op…
Haar naam, Speedy Gonzalez, had ze te danken aan haar sprintvermogen. Dat rennen kon ze al niet meer zo, maar ze had er nog steeds lol in en kon héérlijk genieten van verse groentjes.

Kíjk, deze foto is een maandje geleden gemaakt, op haar 7e verjaardag. Hier zitten we gezellig met z’n tweetjes, ik links en Speedy rechts.

Daaaag meiske… we missen je!

Liefs van Femke

Almere, 11 juli 2019

(Sabi:): Mendy was écht een oud omaatje geworden… en gisteren is haar kaarsje uitgegaan.

Dááág lief meisje, het ga je goed daar over de Regenboogbrug!

Liefs van Sabi

Almere, 2 juli 2019

(Mendy:) Ik word nu écht een dagje ouder… in april jl ben ik 7 jaar geworden! Ik ben inmiddels een ondertandje kwijt (ontsteking gehad), wordt magerder, wat langzamer en wat langzamer op de pootjes… en zo heeft die dondersteen Sabi mijn rol van Alpha alsnog overgenomen! Wilde ik niet hoor, maar ze is me te groot en sterk, ik kan haar niet aan… dus ik heb het maar geaccepteerd. De anderen accepteren het ook, gelukkig, dus het is nog steeds gezellig bij ons in de bak!

Oud en wat stram pootje van Mendy

Almere, 12 juni 2019

(Mendy) Nou, van dat ‘lieve, teruggetrokken meisje’ is weinig over! De eigenwijze borstel-genen van haar zijn inmiddels ontdooid en mevrouw vindt zichzelf héél wat! Het liefst zou ze mijn rol, die van Alpha-zeug, overnemen maar dáár krijgt ze van mij de gelegenheid niet voor! Ik mag dan oud zijn, maar díe plek is van MIJ!!!

Ferme poot van Mendy

Almere, 29 mei 2019

Almere, 29 mei 2019

Wij komen ons éven voorstellen: Wij zijn de CaviaBende Almere. We hebben hééééél lang een caviadagboek gehad, maar daar is jaren geleden nogal de klad in gekomen, dus we gaan nú een poging doen eea weer op te starten.

Onze groep heeft heel lang 5 cavia’s geteld. Na dat onze laatste castraat de Regenboogbrug is overgestoken bleven nog 4 dames over: Omaatjes Speedy (gladhaar-driekleur) en Mendy (stiekeme driekleur peruuf), de “jongeren” Vida (gladhaar driekleur) en Femke (gladhaar chocolaatje).

Onverwacht werd de jongste – Vida – ziek en is na een weekje dokteren de Regenboogbrug overgestoken. Omdat daarmee de groep nog uit 2 oude omaatjes bestond (bijna 7 jaar!) én een redelijke jonge Femke (3,5 jaar) wilden Baasjes versterking in de groep. Dan zou Femke niet alleen komen te zitten als de omaatjes ook gingen hemelen…

Bazinnetje zette een lijntje uit bij ons vaste logeeradres-voor-vakanties hier in Almere, tevens Cavia-Opvang, of zij nog een leuk zeugje hadden zitten wat bij ons wilde komen wonen.
(Quote) Heb een hele lieve borstel dametje zitten die vast wel bij je dames zal passen. Het is een terug-getrokken dametje, absoluut niet dominant. Ze komt bij mensen vandaan die ivm allergie niet meer voor haar konden zorgen.
(einde quote)

Kijk, die mooie rood-zwarte borstelcaaf, dát ben ik!

Toen ons Bazinnetje mij kwam ophalen keek ze me eens aan, vervolgens de dame van de opvang, en zei toen “euh… het is wél een borstel hè?! Én een rooie! Dus dat lief en teruggetrokken… dat gaan we nog wel zien”.

Eenmaal thuis mochten we samen kennis maken in de kamerren. Wat was dát gezellig joh! Binnen 10 minuten zat ik oogjes te wassen van omaatje Speedy…
Volgens Bazinnetje had ze nog nooit zó makkelijk een volwassen caaf in de groep gekoppeld. Túúrlijk, ik bén ook een schatje!

Trouwens, mijn naam heb ik te danken aan mijn mooie roest-kleurtje: Sabi is Japans voor “roest” 😉

Pootje van Sabi

Almere, 5 augustus 2016

(Vida:) Weten jullie nog hoe ik hier terecht was gekomen? Mijn Bazinnetje was niet de enige die beter NIET in die kooi had kunnen kijken… 2 Caafjes uit diezelfde groep zijn namelijk bij de Drunense Donderkopjes blijven wonen! Mijn broertje (hij heet nu Ryan, het roodbonte caafje met het meeste wit) en een klein neefje (Pimmetje). Zij zijn nu de vriendjes van Kevin, een ouder Drunens Donderkopje. 

Hun Bazinnetje schreef: "Kevins vriendje is pas overleden en hij zat alleen. Gezien Kevins leeftijd (bijna 5 jaar) heb ik er voor gekozen om er twee kleuter-beertjes bij te zetten. Ryan is de oudste met zijn (bij binnenkomst) ongeveer 4 weken. Pim is ongeveer 3 weken oud. Ryan is de baas over het ukkie en Kevin heeft die twee goed onder controle. Het zijn schatjes! Die de hele dag aan het spelen en popcornen zijn. Kevin gaat wel aan de kant liggen dan *grinnik*"

(Vida:) Ik vind het wel leuk dat ik weet waar mijn broertje nu woont. Kunnen we via internet af en toe samen whieperen ;-)
Mijn mama, papa, zusjes, andere broertje en neefje zijn naar Stichting Cavia in Bakkeveen gegaan. Daar zitten ze zo langzamerhand própvol met caafjes… dus als jullie nog een caafje zoeken: ga daar ook eens kijken!?

Pootje van Vida vanuit Almere!

Almere, 4 augustus 2016

Moet je nóu eens kijken, wat ons Bazinnetje tegen kwam... hélemaal speciaal voor mij!



Pootje van kleutertje Vida

Almere, 2 augustus 2016

Hoooiiii allemaal!

En het láátste nieuws…
(Vida:) Tadáááá, dát ben ik! 

Afgelopen weekeinde hadden Baasjes een afspraak met het Bazinnetje van de Drunense Donderkopjes. Die had vrijdag ergens in de buurt van Oss een heleboel caafjes opgehaald, die naar St Cavia Bakkeveen zouden gaan. Aangezien het minder ver rijden is vanuit Bakkeveen naar Almere dan naar Oss (of Drunen trouwens) werd hier een pitstop afgesproken en zouden we door iemand van St Cavia in Almere worden opgehaald.
En tja, Bazinnetje kon het natuurlijk níet laten om tóch in die kooi te kijken… en daar zat... IK! Ze werd spontaan verliefd… en ik op háár. Ze kan lékker kroelen hoor! Nadat Baasje ook even met me geknuffeld had mocht ik mee naar de Bende. Plóep, ik werd gewoon in de bak gezet. Na even wat geklets en gesnuffel vond ik de brokjes: mjámmie brokjes!!
(Mendy:) Ik was er niet meteen van overtuigd dat dit nou wel was wat ik wilde… wéér zo’n kleuter opvoeden, maar deze luisterde meteen goed. Dát scheelde!
(Vida:) Mendy stuurde me een paar keer weg en van de anderen mocht ze dat, dus ik was er al snel achter dat zij hier de baas is in de bak. Enneh, Siep vond me machtig interessant, dus als dat nodig was mocht ik achter zijn dikke billen (Siep: “ook jíj mag op je woorden letten, kleintje!!”) schuilen.
Inmiddels heb ik m’n plekje hier wel gevonden. Ik scharrel lekker overal tussendoor, kan me in het PVC-tunneltje nog omdraaien (de anderen kunnen alleen achteruit terug, geen idéé hoe dat kan?! J ) en geniet van de ruime kooi met yummies en speelmogelijkheden. Die was ik niet zo gewend…

(Speedy:) De laatste tijd was Bazinnetje niet zo gezellig… Het was al een héle tijd ’s morgens: “goedemorgen jongens” en dan kregen we eten, tussen de middag net zo iets “dag jongens” en weer wat te eten. ’s Avonds kwam ze boven, “welterusten jongens” en nog een portie brokjes en hooi en dat was ’t wel zo’n beetje. Échte aandacht schoot er nog wel eens bij in. Ze had het zo druk met school en studie... zat héle dagen achter de compjoeter. Maar… Bazinnetje is een paar weken geleden afgestudeerd: ze heeft nu een titel - al snappen we niet zo goed wat dat inhoudt. Nu heeft ze dus méér tijd voor ons en dát is te merken! Groentjes komen nog steeds geregeld hoor, maar ze neemt nu ook tijd voor knuffel-aandacht! Niet dat dat van mij nou zo moet hoor, ik ben niet zo’n knuffelcaaf, Femke gaat meestal liever “op stap” en Siep heeft er soms wel, soms geen zin in… maar Mendy en vooral Vida denken daar anders over. Zo klein als ze is kan Vida al héle verhalen vertellen op schoot… en daarmee scoort ze “punten” bij Bazinnetje. Baasje zei 't gisterenavond al: “dat er zóveel herrie uit zo’n klein beestje kan komen…” en kwam vervolgens ook even kroelen :-D

Binnenkort maar weer eens een nieuwe groepsfoto maken…

Groetjes van Siep, Mendy, Speedy, Femke en Vida uit Almere

Almere, 31 juli 2016

OK, we mogen er weer even achter, dus we gaan verder met ons verhaal

(Femke) Sinds 19 december 2015 ben ik het nieuwste Bendelid! Ik kom uit Bakkeveen, van Stichting Cavia. Darwin werd toen al écht wat ouder, Siep, Speedy en Mendy waren ook niet piepjong meer, dus het werd tijd voor wat jong bloed in de bak!
Op 19 december was het “open dag” en Kerstmarkt in Bakkeveen… en toen hebben Baasjes mij daar opgehaald!  Kíjk, in díe grote bak daar rechts woonde ik. Ik werd er door Bazinnetje gewoon uitgeplukt. Gíllen dat ik deed, zó schrok ik ervan!

't Was nog een heel eind rijden naar Almere, wel 160 km (zeggen Baasjes)... éng hoor, zo in m'n eentje. Ik was blij dat we er waren en ik weer vriendjes zag... hoewel we wél even aan elkaar hebben moeten wennen. We hebben het heel leuk samen… al hebben die “bejaarden” (Siep: “hé kleintje, pas op je woorden hè?!”) wel moeten wennen aan zo’n jong ding in de groep.

In de wandeling word ik ook wel “Chocolademeisje” of “Chocomelaatje” genoemd… dat zegt wel iets over m’n kleurtje ;-) Ik ben een mooi chocoladebruin gladhaartje met hier en daar een verdwaalde witte haar en robijnrode oogjes! Op de foto zijn m'n oogjes wat rood van de flitser.

In december was ik 3-4 maanden oud (geschatte geboortedatum op 4 oktober), inmiddels ben ik al een lekkere puber van een maand of 10!
(Mendy:) Kleine meiskes worden groot… én eigenwijs! Maar ík ben nog steeds de baas en dat zal ze wéten ook!
We hebben nog een groepsfoto van toen Darwin er nog was...
Kun je goed zien hoe klein Femke toen was vergeleken met de rest van ons!

OK, volgende keer weer verder... want er is nog méér nieuws!! :-D

Pootjes van de héle CaviaBende Almere

Almere, 29 juli 2016

Hoooiiii allemaal!

’t Is alweer schandálig lang geleden dat we hier gewhieperd hebben. Tja, Bazinnetje studeerde… en hield daarmee de compjoeter bezet! Wij mochten er niet achter… wel af en toe wat meelezen en meeschrijven op twitter, maar dát was het dan ook wel… L

Maarrrrr… nu is Bazinnetje afgestudeerd en dús krijgen we meer aandacht én mogen we weer achter de compjoeter!!

Dus: we gaan jullie even bijpraten van de belangrijkste gebeurtenissen van het laatste jaar…

Eerst het oudste nieuws:

(Speedy:) Sinds vorig jaar augustus woon ik in de groep! Ik heette Snoepie en kwam hier uit Almere. Mijn zusje was overleden en ik was alleen komen te zitten. Mijn oude Baasje en haar kindjes zochten daarom een nieuw Baasje en vooral nieuwe vriendjes voor me.
Mijn nieuwe Baasjes hebben me Speedy (Gonzalez) genoemd – omdat ik zo goed kan sprinten! Ik vind het hier héél gezellig, de kooimaatjes zijn lief voor me en het is hier niet verkeerd van natjes en droogjes…

(Darwin:) op 9 februari 2016 ben ik de Regenboogbrug overgestoken. Ik was al oud, ruim 6 jaar, en een beetje “versleten” zullen we maar zeggen. Er zat iets in mijn buikje wat daar niet hoorde maar waar een drankje trouwens een hele tijd goed tegen geholpen heeft. De laatste tijd ging dat toch wat minder, ik werd wat magerder en ik kreeg er een probleem bij: bumble-voetjes. Niet fijn, lopen werd daardoor ook moeilijker. Baasjes dachten al dat ik aan m’n laatste weekjes hier bezig was toen ik ineens een gasbuikje kreeg. Toen is Bazinnetje met me naar de dokter gereden om me te helpen de regenboogbrug over te steken… en daar woon ik dus nu!

OK, volgende keer verder… met gezelliger nieuws!
Pootjes van de héle CaviaBende Almere

Almere, 29 juli 2016

Hoooiiii allemaal!

’t Is alweer schandálig lang geleden dat we hier gewhieperd hebben. Tja, Bazinnetje studeerde… en hield daarmee de compjoeter bezet! Wij mochten er niet achter… wel af en toe wat meelezen en meeschrijven op twitter, maar dát was het dan ook wel… L

Maarrrrr… nu is Bazinnetje afgestudeerd en dús krijgen we meer aandacht én mogen we weer achter de compjoeter!!

Dus: we gaan jullie even bijpraten van de belangrijkste gebeurtenissen van het laatste jaar…

Eerst het oudste nieuws:

(Speedy:) Sinds vorig jaar augustus woon ik in de groep! Ik heette Snoepie en kwam hier uit Almere. Mijn zusje was overleden en ik was alleen komen te zitten. Mijn oude Baasje en haar kindjes zochten daarom een nieuw Baasje en vooral nieuwe vriendjes voor me.
Mijn nieuwe Baasjes hebben me Speedy (Gonzalez) genoemd – omdat ik zo goed kan sprinten! Ik vind het hier héél gezellig, de kooimaatjes zijn lief voor me en het is hier niet verkeerd van natjes en droogjes…

(Darwin:) op 9 februari 2016 ben ik de Regenboogbrug overgestoken. Ik was al oud, ruim 6 jaar, en een beetje “versleten” zullen we maar zeggen. Er zat iets in mijn buikje wat daar niet hoorde maar waar een drankje trouwens een hele tijd goed tegen geholpen heeft. De laatste tijd ging dat toch wat minder, ik werd wat magerder en ik kreeg er een probleem bij: bumble-voetjes. Niet fijn, lopen werd daardoor ook moeilijker. Baasjes dachten al dat ik aan m’n laatste weekjes hier bezig was toen ik ineens een gasbuikje kreeg. Toen is Bazinnetje met me naar de dokter gereden om me te helpen de regenboogbrug over te steken… en daar woon ik dus nu!

OK, volgende keer verder… met gezelliger nieuws!
Pootjes van de héle CaviaBende Almere